ᐅᒋᐺ Ojibwe Deutsch English Español Esperanto [ Latine ]

FELES·QVÆ·FVGIT
Fabula est a NOË·IONSON scripta

Cer­to, hæc mu­lier quæ ve­nit ve­spe­ri ut pi­scem pu­ti­dum mi­hi ad­fe­rat me agi­ta­bit. Fœ­tor pi­scis mi­hi pla­cet quia ego ca­nis. Huic mu­lie­ri dif­fi­do ob lo­qua­ci­ta­tem suam. Sua ver­ba non in­tel­le­go sed com­pre­hen­do re­præ­sen­ta­tio­nem ci­bi. Pi­sci ab­sor­bi­to mu­lie­rem se­quor.

Pe­tit a me ut suam fe­lem quæ­ram. Post­icum erat aper­tum et fe­lem fu­gis­se. In­tro do­mum suam. Sa­po­nem olet in­tus. Fa­sti­diens sa­po­nis ex­ce­do do­mum ci­to. Fo­ris est ter­ra ubi­que lu­tum. Di­li­gens lu­tum vo­lu­to do­nec sum lu­tu­len­ta. Læ­tor lu­to.

Su­bi­to cur­ro. Ar­bor­em odo­ra­bar et vul­pem ole­bat. Vul­pes ve­ne­rat ut fe­lem in sil­vam ve­na­re­tur. In­ve­sti­go vul­pem. Si vul­pem in­ve­ne­ro, in­ve­niam fe­lem etiam. Hoc de­lec­ta­tio. Mi­hi pla­cet vul­pis ve­na­ri.

Si­lva si­let et ego so­la. Ful­ge­bat in cæ­lo post me­ri­diem. Fe­ræ se oc­cul­tant etiam. Vul­pem non in­ve­ni, fe­lem non in­ve­ni. Mox ve­nit me­dia nox et ego fa­ti­go. Con­si­sto ut min­gam. Su­per me in ea ar­bo­re quam si­gno spec­tor a sciu­ro qui su­pra ra­mum se­det. Me de­ri­det do­nec den­tes ex­po­no. Sciu­ro gar­ru­lus fu­git. Di­li­go sciu­ri – si con­co­quun­tur in ven­tre.

—Ubi­nam est il­la stul­ta fe­les? —me ro­go iden­ti­dem am­bu­lans in si­lva ob­scu­ra—. Quo­mo­do fu­git si­ne ve­sti­gis? Quid fe­cit vul­pes?

In­ri­ta­ta sum. Aegre­sco – for­si­tan hoc oria­tur a pi­sci pu­ti­do in in­te­sti­nis. De­fes­sa sum la­bo­ra­re. Quie­scam pa­rum­per.

Am­nem ad­eo ut re­fri­ge­rem. Stans in aqua, lu­nam re­per­cus­sam in sum­mo am­ni con­spi­cio. Con­si­stens, lu­nam cla­re vi­deo. Si me mo­veo, fluc­tuat am­nis et di­la­bi­tur lu­na ut eam non vi­deo. Vi­de­re eam pos­sum, si mo­do con­si­sto.

Su­bi­to scio ubi sit fe­les. Ad do­mum cur­ro. Ad­ve­ni eam, vil­lo etiam stil­lan­ti. Hæc mu­lier fe­lem fo­ris etiam quæ­rit. La­tro eam ut anim­ad­ver­tar.

—Fal­sæ su­mus —di­co. Lo­quor si­ne mo­ris, quo­niam ea meam lin­guam non scit—. Co­gi­ta­bam ca­ni­ne sed fe­lem quæ­ri­mus. In­star fe­lis co­gi­tan­dum est ut fe­lem in­ve­nia­mus.

Hæc mu­lier me sub­se­qui­tur et do­mum in­tra­mus. Sa­po­nem etiam olet. Ego ster­nuo.

—Ful­ge­bat, plue­bat et est nunc ubi­que lu­tum fo­ris. Ego di­li­go lu­tum sed fe­li non pla­cet.

Cu­li­nam in­tra­mus. Ve­stes lau­te sunt cu­mu­la­tæ. Ster­nuo ite­rum. Sa­po­nis fa­sti­dio.

—Quid pla­cet fe­li? Sic­ci­tas. Cum pluit, in­tus ma­nen­dum est si sic­ci­tas di­li­gi­tur.

Ex­spec­to dum at­ten­dar. Tum ad ve­stis lau­tas ac­ce­do.

—Ita­que fe­les ob lu­tum non fu­git. Ma­ne­bat sem­per hic in­tus.

Ve­stis tol­lo et vi­de­mus fe­lem, su­pra stra­gu­lum pli­ca­tum cu­bans. Fe­les de­te­sta­bi­lis nos ad­ri­det.

Nunc hæc mu­lier læ­ta­tur. Lo­quens cum fe­le, me non ob­ser­vat. Pi­scem re­cen­tem sur­ri­pio ante­quam ex­ce­do. Iu­cun­de sci­piet. Pen­sum meum in­ter­dum mi­hi pla­cet.

CLAVSVLA·FABVLÆ

MILVAVKI·DECEMBER·MMXIX
www.animoshing.net